Stara wieś będąca przez kilka stuleci (w części) na uposażeniu sandomierskiego klasztoru kanoników regularnych św. Ducha, którzy prowadzili w tym mieście szpital. Głazów w części należał, do czasów Kazimierza Wielkiego, do dóbr królewskich. Mieszkańcy tej wsi przykładali duże znaczenie do kształcenia swych dzieci. Świadczy o tym chociażby taki oto zapis: "W 1643r. Krzysztof Marzec ze wsi Głazów oddał cały swój majątek, tj. dom, dobytek i pieniądze, proboszczowi Obrazowa, Wilhelmowi Joffrenowi, by jego syn, który uczył się w Sandomierzu, mógł pod jego protekcją i z jego pomocą skończyć tam naukę" ("Dzieje Sandomierza" t. I). W ubiegłym wieku w Głazowie zadomowili się Strużyńscy, znana w regionie rodzina ziemiańska. W ich rękach majątek ziemski był do reformy rolnej ogłoszonej w 1944 r. Dzisiaj w zabytkowym dworku otulonym resztką krajobrazowego parku (1,13 ha) mieści się szkoła. We wsi zachowało się kilka zabytkowych figur i krzyży przydrożnych.

Opracowane przez: Józef Myjak, PAIR Sandomierz 2007