Pierwsze, większe informacje pisane o Rożkach pochodzą z XV wieku.

Było tu wtedy kilka folwarków należących do Wiska, Bożka, Świdrów, a ponadto dwa łany kmiece i dwie karczmy z własną rolą; gospodarowało też wówczas trzech zagrodników. Dziesięcinę Rożki płaciły w tym czasie na rzecz parafii obrazowskiej.

Na początku XVI w. Rożki (lub Roszki) należały już do Roszkowskiego i w większej lub mniejszej części były własnością tej rodziny do II poł. XVII w. Wyrywkowe, pochodzące z różnych źródeł pisanych, informacje sugerują jednak, że ta atrakcyjna rolniczo wieś miała wielu właścicieli. Trudno sporządzić kompletną, chronologiczną listę tych posiadaczy. Wymienię więc tylko niektórych.

W 1578 r. Rożki należały w części do Grzegorza i Sebastiana Dębińskich, a w 1660 r. do Jana z Roszków Roszkowskich. W 1728 r. dziedzicem Rożek był Seweryn Komodzieński. W 1775 r. natomiast włodarzyli tu Katarzyna i Józef Siedleccy. W II poł. XVIII w. wieś należała też do Andrzeja hrabiego Lanckorońskiego, szambelana królewskiego, dziedzica Błonia i Winiar, ożenionego z Salomeą Bukowską, zmarłego w 1829 r. i pochowanego w Obrazowie. Syn tegoż - Peregryn Tobiasz Napoleon Lanckoroński (ur. 12 września 1807 r. w Rożkach) był fundatorem domu starców "zakładu dla podupadłej szlachty". Szczodry dobrodziej zmarł w młodym wieku jako kawaler. Pochowano go na cmentarzu w Obrazowie w miejscu, w którym do dzisiaj zachował się piękny, klasycystyczny nagrobek. Po przedwcześnie zmarłym wieś odziedziczyła jego siostra - Jadwiga z Lanckorońskich Dowborowa.

Z długiej listy właścicieli Rożek należy też wymienić rodzinę Prażmowskich, a szczególnie Władysława Belinę Prażmowskiego - stawnego dowódcę ułanów Józefa Piłsudskiego. Po II wojnie światowej majątek ziemski w Rożkach został upaństwowiony. Ostatnim - przed prywatyzacją po 1989 r. - właścicielem 210. hektarowej nieruchomości rolnej Rożki było Sandomierskie Przedsiębiorstwo Nasienno-Szkółkarskie z siedzibą w pobliskiej Żurawicy.

Opracowane przez: Józef Myjak, PAIR Sandomierz 2007