Stara wieś położona w dolinie Żurawiki, niewielkiej rzeki tworzącej malowniczą, zajętą częściowo przez sady, dolinę. Wzmiankowana jest już w XIII w. W XV w. występowała jako Zorawica - własność Wilhelma herbu Godziemba. Z rodziny Parkoszów zamieszkujących wówczas Żurawicę wywodził się zapewne pierwszy polski gramatyk Jakub Parkocz, zmarły w 1455r. Był on m.in. rektorem Akademii Krakowskiej.
W pierwszych dziesiątkach XVIII w. Żurawica należała do Sapiehów. W 1781 r. wieś, z rąk Elżbiety Branickiej, księżnej Sapieżyny, przechodzi do Jana Olechowskiego.
Ostatnimi - przed reformą rolną - właścicielami wsi byli Świeżyńscy. Z rodziny tej wywodzi się kilka wybitnych postaci, które do dziś odgrywają w życiu społecznym pozytywną rolę. Po drugiej wojnie światowej dobra Świeżyńskich zostały upaństwowione. Przez wiele lat (od 1956 r. ) działała tu Stacja Nasienno - Szkółkarska. Po 1989 r. podworski majątek znów znalazł się w rękach prywatnych.

Opracowane przez: Józef Myjak, PAIR Sandomierz 2007